71

زندگیه دیگه به خودت میای میبینی چیزهایی تو زمان حل شدن که تو دمای هسته ی مرکزی زمین لاینحل به نظر می رسیدن. ولی اینقدر دور به نظر می رسن که انگار نه انگار فقط یکی دو هفته از بودنشون گذشته!

پ.ن: فصل آخر

شش و شش دقیقه ی صبح بود! باز هم برگشتم! اینجا زندگی نا متعادل است، با کسانی هم زیستی صلح طلبانه داری که هیچ سنخیتی با هم ندارید، فقط همه ی تان از ته دل قبول دارید:" تحمل کن، موقتیه!"

پ.ن:

من به خودخوری ایمان دارم، مثل جسد چند ساعت تا چند روز بعد از مرگ.

پ.ن: از کانال

از مزه ی یک گیلاس می خوای بگذری؟ نگذر! من رفقیتم می گم نگذر! حالا من غریبه شما هم غریبه! بمانی هم دوستتم بری هم دوستتم!

عباس کیارستمی /طعم آلبالو

پ.ن: آلبالو به معنای زندگی دوباره است +فایل صوتی به صورت کامل تو کانال هست!

آدم از مریضی، تصادف و قحطی و بلای طبیعی و غیر طبیعی نمی میره، آدم از بی عمری و بی زندگی بودن می میره. ما کی زنده بودیم آخه؟

پ.ن: از کانال

به هیچ آغاز و پایانی اعتقاد ندارم که هیچ آغاز و پایانی توی مشتم نبوده است. به مرگ، به زندگی، به شعف، به غم، شادی، رنگ، بو، به مزه و به لمس هیچ تنی حتی تن گلبرگها و برگ های تازه نشسته شده روی درخت ها ، به لمس جنازه های زنده ی آدمیان با لبخندهای کهنه و دمده شان، به هیچ چیزی از این جهانی که می بینم اعتقاد ندارم الی دوست داشتن، سالی گوهی که گذشت فقط از دست دادم، ولی بیشتر دوست داشته شدم. پس
"و قسم به لحظه های سرشار از عشق" حتی اگر کم بود، دروغ بود.